ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ Η ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ  ‘’ΑΡΚΕΙ ΜΙΑ ΣΠΙΘΑ ‘’ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΑΡΔΗ 

Επανακυκλοφορεί από τις εκδόσεις Όστρια η επίκαιρη θεματικά με την υπάρχουσα κατάσταση της δοκιμασίας ποιητική συλλογή ΑΡΚΕΙ ΜΙΑ ΣΠΙΘΑ της Αφροδίτης Δρακοπούλου -Σάρδη. Το ενδιαφέρον προφητικό βιβλίο εκδόθηκε για πρώτη φορά το 2015. Προβλήθηκε με ιδιαίτερη επιτυχία και κριτικές στον ημερήσιο, περιοδικό και ηλεκτρονικό τύπο και σε παρουσιάσεις από σημαντικούς πνευματικούς ανθρώπους. Η έκδοση είχε ξεπεράσει σε πωλήσεις τα 1000 αντίτυπα.

Το εξώφυλλο και σελίδες του βιβλίου κοσμούν σπάνιες επιλεγμένες σχεδιαστικές συλλήψεις του διακεκριμένου διεθνή  εικαστικού Κώστα Ευαγγελάτου. Ο δημιουργός εργάστηκε μεθοδικά και ευεργετικά για το υλικό του κειμένου πάνω στην ουσία των στίχων και πρόβαλε μια εκτενή περιήγηση με παρέμβαση που προσφέρει στον αναγνώστη και θεατή την είσοδο στις πολυποίκιλες επισημάνσεις απόδοσης που διαδραματίζονται με εμβάθυνση ανάλυσης . Μέσα από το πάντρεμα και την συνύπαρξη στην παρούσα πολυτελή έκδοση του γραπτού  με τον εικαστικό λόγο διακρίνουμε την μνημειακή διαδραστική έκφανση της περιρρέουσας υφής των δύο αποδόσεων που αναμφίβολα απεικονίζουν μια επιμέρους επεισοδιακή στάση εντρύφησης με δομημένη σύλληψη συμβολισμού,  και μια έκφραση κοινού ευσυνείδητου προβληματισμού με υποκειμενική καταγραφή των θεάσεων και των απόψεων που ως εσωτερικό περιεχόμενο κυριαρχούν συνειρμικά και διαχρονικά .

Η εικαστικός ,πολιτισμολόγος, κριτικός λογοτεχνίας – τέχνης Μαριλένα Φωκά έχει επισημάνει σε κριτικό κείμενο της σε έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ για το βιβλίο:

"Πρόκειται για μια ποιητική συλλογή με ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα και μυθολογικά αρχέτυπα. Περιλαμβάνει ποιήματα με κεντρικό άξονα αποκλειστικά τον άνθρωπο. Με καθημερινούς επικοινωνιακούς κώδικες η ποιήτρια εκφράζει εσωτερικούς προβληματισμούς και ανησυχίες και αναδεικνύει τις προβληματικές των σύγχρονων κοινωνιών. Αρνούμενη να συμβιβαστεί με τις αντιξοότητες και το αδιέξοδο βρίσκει καταφύγιο στις μικρές χαρές της ζωής που συχνά έχουν υποτιμηθεί. Το ρομαντικό στοιχείο είναι κυρίαρχο και επιστέφεται από μια παιδική αθωότητα. Η γραφή της που σε στιγμές έντασης έχει μια ιδιαίτερη δυναμική και ενέχει αρχετυπικά μυθολογικά και κοσμολογικά στοιχεία παραπέμποντας στο μύθο του Προμηθέα, παρακινεί τον αναγνώστη να λάβει δράση καθώς μια σπίθα μόνο αρκεί να ανάψει φωτιά. Η φωτιά σαν σύμβολο ανάγεται σε φιλοσοφικά πρωταρχικά δομικά στοιχεία, στην πνευματική κάθαρση, την καταστροφή του παλαιού και τη φώτιση."

Στον πρόλογο του βιβλίου  ο ιστορικός αναλυτής – κριτικός λογοτεχνίας - τέχνης  Λεόντιος Πετμεζάς αναφέρει  μεταξύ άλλων : «H ποιήτρια αφομοιώνει με ευκρίνεια τα επίπεδα μιας εύλογα προχωρημένης παραστατικότητας και έννοιας καθώς κινητοποιεί αρμονικές κατανύξεις. Η αισθητική παρέμβαση στην ποιητική γλώσσα που χρησιμοποιεί συμπληρώνεται με  καίριες διαβαθμίσεις αξιώσεων που αναπαράγουν επεμβάσεις απέναντι στην συνειδητή υφή της ιδιάζουσας έμπνευσης. Ο συνειρμικός κόσμος της γραφής της διεισδύει ευρηματικά και ευπρόσδεκτα σε μια συλλογικότητα που κατευθύνει τα μοτίβα οριοθέτησης. Οργανώνει ευρηματικά ένα αυθύπαρκτο και πολύσημο κύκλο διατυπώσεων. Χάρη στην μορφική εσωτερικότητα που συντονίζει με ογκολογική βαρύτητα η θέαση των πτυχών που επισυνάπτει παραθέτει με πειστικότητα στιγμές ποικίλων αισθητικών όψεων. Οι στίχοι της προέρχονται από στοχαστικές σκέψεις, απεικονίζουν αντιστίξεις και αποστολές, σημειογραφίες και αρχετυπικές εικόνες που παραπέμπουν εύλογα σε νοηματικές και ανυσματικές αναφορές . Στις σελίδες του βιβλίου ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται γρήγορα τα σχήματα απόδοσης και εξέλιξης που εμπεριέχουν ενοποιητικές γραμμές και αντιλήψεις. Ανακαλύπτει βαθυστόχαστα περιεχόμενα δεδομένων, πυρήνες τεχνοτροπιών, φιλοσοφίες ζωής ,στοιχεία από το σημερινό και παρελθοντολογικό σημαινόμενο καθώς και από την επάρκεια της υπαρξιακής φύσης.

Παράλληλα η ποιήτρια υπεισέρχεται και εκφράζει έντονα στα κείμενα της πεπραγμένα και πορείες που λειτουργούν ως ισχυρά εργαλεία απόψεων και θέσεων. Η εσωτερική περιδιάβαση της ενορχηστρωμένα αλληλεπιδρά εκτενέστερα μέσα από εκφάνσεις εντρύφησης και διαπραγμάτευσης που προκαλούνται καταλυτικά από τις συγκλίνουσες μαρτυρίες. Με ηθογραφική ρυθμικότητα εντάσσει τις αυτόνομες κλίμακες στο διακριτό αντίκτυπο μιας διάταξης που χαρτογραφεί πτυχές λογοτεχνικών διαβαθμίσεων.»