Πέμπτη, 21 Δεκεμβρίου 2017 19:08

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, «Τα μπλουζ είναι κόκκινα» (Εκδόσεις Επύλλιον)

Written by
516
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, «Τα μπλουζ είναι κόκκινα» (Εκδόσεις Επύλλιον)

Ο Δημήτρης Δημητριάδης, που ζει στα όμορφα Πεύκα Θεσσαλονίκης, υπογράφει άλλη μια εξαίσια ποιητική συλλογή. «Τα μπλουζ είναι κόκκινα» ονομάζεται και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις “Επύλλιον” (Πνοές Λόγου και Τέχνης).

Ο Δημήτρης Α. Δημητριάδης γεννήθηκε το 1955 στο Τέμενος Παρανεστίου Δράμας και ζει στη Θεσσαλονίκη. Ποιητής και αρθρογράφος. Πρωτοδημοσίευσε κείμενά του στα εβδομαδιαία περιοδικά της Αθήνας «Επίκαιρα» και «Ταχυδρόμος» και συνέχισε να γράφει σε διάφορα έντυπα: «Ομπρέλα», «Γιατί», «Τραμ», «Εμβόλιμον» και «Ανιχνεύσεις». Τον τελευταίο καιρό συνεργάζεται με τις περιοδικές εκδόσεις λογοτεχνίας και τέχνης «Το κοράλι», «Μανδραγόρας», «Θράκα», «Ο Φαρφουλάς», «Ίαμβος art» κ.α. και με τις επιθεωρήσεις πολιτικής και πολιτιστικής παρέμβασης «Κοινωνική Επιθεώρηση» και «Πολίτες». Παράλληλα διατηρεί τη μόνιμη στήλη «Στην απέναντι όχθη» της εφημερίδας «Ενημέρωση», με θέματα κοινωνικού ενδιαφέροντος και συμμετέχει σε διάφορες λογοτεχνικές ηλεκτρονικές σελίδες.

Τιμήθηκε με πρώτες τιμητικές διακρίσεις από τον Σύνδεσμο Εκδοτών Βορείου Ελλάδος για το έργο του «Επείγον», από το Δήμο Θεσσαλονίκης, από τη Λογοτεχνική – Συγγραφική Ομάδα «Ιδεόπνοον», την Πανελλήνια Εταιρία Λόγου και Τέχνης και κατ’ επανάληψη από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων, σε εκδηλώσεις για τη λογοτεχνία των Ποντίων.

Άρθρα και μελέτες του μεταδίδονται από ραδιοφωνικές εκπομπές, ποιήματά του μελοποιήθηκαν, μεταφράστηκαν στα Γαλλικά, Ιταλικά και Πολωνικά κι έχουν συμπεριληφθεί σε διάφορες ανθολογίες και συλλογικές εκδόσεις. Είναι τακτικό μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών και του Συνδέσμου Ιστορικών Συγγραφέων.

«Οι λογοτεχνικές του απόπειρες ακολουθούν τη γόνιμη παράδοση των συγγραφέων της Θεσσαλονίκης με γραφή λυρική, συναισθηματικά φορτισμένη, διάστικτη εμπνεύσεων και δονήσεων» (Μάκης Αποστολάτος).

 

Δείγμα Γραφής:

 

ΑΝ ΠΛΗΣΙΑΣΕΙΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

 

Αν πλησιάσεις τα παιδιά

την ανάσα θα νιώσεις

και το χνότο του φυλακισμένου

να ψάχνει με γυαλισμένο μάτι τον ύπνο του φρουρού

θα νιώσεις το στρατιώτη

να καίει τα χείλη του με το τσιγάρο

καθώς παραδίνεται στη σκέψη της απόλυσης.

 

Θα βρεις την έμφυτη ανορθογραφία

να γεννά τις πιθανότητες του άλλου

τα βήματα θ’ ακούσεις της αντίδρασης

σ’ έναν κόσμο που δεν είναι ο δικός τους.

 

Θα δεις τα μάτια τους να ονειρεύονται

σε περιθώρια τετραδίων και κάλπικων βιβλίων

άλλους πόθους θα βρεις

κι άλλες διαδρομές

με άλλη πυξίδα.

 

Read 516 times

Latest from apostaktirio team