Παρασκευή, 13 Απριλίου 2018 10:10

Η Ελένη Παπακώστα σχολιάζει το μυθιστόρημα της Τζίνας Ψάρρη, «Οι κόρες της ανάγκης» (Άνεμος Εκδοτική)

Η Ελένη Παπακώστα σχολιάζει το μυθιστόρημα της Τζίνας Ψάρρη, «Οι κόρες της ανάγκης» (Άνεμος Εκδοτική)

 «Οι κόρες της ανάγκης»

Τζίνα Ψάρρη

Άνεμος Εκδοτική 

«Οι κόρες της ανάγκης» είναι το δεύτερο μυθιστόρημα της Τζίνας Ψάρρη, το οποίο κυκλοφόρησε πρόσφατα από την Άνεμος Εκδοτική. Πρόκειται για ένα κοινωνικό μυθιστόρημα, στο οποίο πρωταγωνιστούν τρεις γυναικείες φιγούρες. Από τη μια, η Αγνή, η αφηγήτρια, είναι μια γυναίκα ανεξάρτητη, που ενδιαφέρεται περισσότερο για τη δουλειά της. Το να δημιουργήσει οικογένεια δεν είναι από τους στόχους, που επιδίωκε ποτέ. Από την άλλη, η αδερφή της, Φένια, είναι μια γυναίκα δοτική, υπομονετική, που αναζητά την συντροφικότητα και επιθυμεί να κάνει τη δική της οικογένεια. Το πρόσωπο, που θα κατακτήσει την καρδιά και των δυο τους, θα είναι η Αγγελίνα, η κόρη της Φένιας, ένα γλυκό και καλόκαρδο κορίτσι. Η Αγνή θα βρίσκεται πάντα στο πλευρό της αδερφής της, Φένιας, και της ανιψιάς της, Αγγελίνας. Θα πορευτεί μαζί τους στα “στρωτά” και στα δύσβατα μονοπάτια, που θα τους χαράξει η μοίρα. Άλλοτε θα βρεθεί σε θέση παρατηρήτριας, κρατώντας ουδέτερη στάση, κι άλλοτε θα πάρει η ίδια τα ηνία των καταστάσεων, δίνοντας τις απαραίτητες λύσεις. 

«Οι κόρες της ανάγκης» είναι ένα μυθιστόρημα, που αναφέρεται σε διάφορες και ιδιαίτερες καταστάσεις με τις οποίες ο καθένας μας θα μπορούσε να βρεθεί αντιμέτωπος. Διατάραξη συζυγικής σχέσης, ανατροπή οικογενειακών ισορροπιών, αιφνίδιο πέρασμα από την απόλυτη ευτυχία στη θλίψη και την απογοήτευση. 

Ένα από τα κεντρικά ζητήματα, που τίθενται στο βιβλίο, είναι η αναπηρία και το πώς αυτή αντιμετωπίζεται από το οικογενειακό περιβάλλον. Πώς την εκλαμβάνει κάθε άνθρωπος και τι στάση κρατά. Κάποιοι αποδέχονται τη δύσκολη αυτή κατάσταση, προχωρώντας μπροστά με θετική σκέψη, αισιοδοξία και πίστη στο Θεό. Άλλοι πάλι δεν την αποδέχονται, νοιώθουν άσχημα και μειονεκτικά, επειδή νομίζουν πως, λόγω του προβλήματος, γίνονται αντικείμενο αρνητικών σχολίων και λύπησης. Προσπαθούν δηλαδή να κρύψουν το πρόβλημά τους, στρουθοκαμηλίζοντας, χωρίς να το δουν κατά πρόσωπο και να το αντιμετωπίσουν. Συνεπώς, η εικόνα που παρουσιάζουν προς τον κοινωνικό τους περίγυρο και η γνώμη των άλλων τούς ενδιαφέρει περισσότερο απ’ ότι η ίδια τους η οικογένεια… 

Το μυθιστόρημα της Τζίνας Ψάρρη από τη μια εξάρει τις αρετές των ανθρώπων, αλλά, από την άλλη, στηλιτεύει τις αδυναμίες τους. Πράγματι, υπάρχουν άνθρωποι που με δύναμη ψυχής αγωνίζονται ακόμα κι όταν ξέρουν ότι ο αγώνας είναι άνισος κι ότι η “ήττα” είναι προδιαγεγραμμένη, όπως στην περίπτωση μιας ανίατης ασθένειας. Τι κι αν έχουν αγγίξει την ευτυχία… Προτιμούν να την εγκαταλείψουν ή να την απαρνηθούν, όταν οι καταστάσεις και οι προτεραιότητες τούς αναγκάζουν, δείχνοντας αλτρουισμό και αυτοθυσία. Υπάρχουν όμως και άνθρωποι που αρνούνται να αναλάβουν τις ευθύνες τους, ενώ με την πρώτη δυσκολία λακτίζουν, δείχνουν ατολμία, εγωισμό και υπεροψία. 

Θα λέγαμε γενικότερα ότι η συγγραφέας, μέσω των ηρώων της, θέτει στον αναγνώστη διλήμματα και προβληματισμούς. Ακόμα και η αδιάκοπη πάλη ανάμεσα στη λογική και στο συναίσθημα είναι διαρκώς εμφανής. Η γραφή της, γεμάτη ποιητικότητα και παρομοιώσεις, δείχνει, αν μη τι άλλο, ένα άτομο που γνωρίζει να χειρίζεται με τον καλύτερο τρόπο την ελληνική γλώσσα και που έχει την ικανότητα να παρασέρνει τον αναγνώστη σε ταξίδια, βαθιά στα άδυτα της ανθρώπινης ψυχής. Ο αναγνώστης κατανοεί πως ο κάθε άνθρωπος έχει τη δική του οπτική γωνία, με την οποία αντιλαμβάνεται τα πράγματα, διαφορετική προσέγγιση, αντίδραση ή στάση ζωής. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, γίνεσαι συνοδοιπόρος στις ζωές των ηρωίδων, χαίρεσαι, προβληματίζεσαι, πονάς, οργίζεσαι, πενθείς και ίσως κάποιο δάκρυ κυλάει αναπάντεχα στο μάγουλό σου… 

Κλείνοντας, θεωρώ πως καμιά φορά δεν είναι επαρκή τα κοινότυπα συγχαρητήρια, που λέγονται στους συγγραφείς, οι οποίοι τολμούν εμμέσως να “εκφράζονται” δημόσια με τα έργα τους. Θα ήθελα με κάθε ειλικρίνεια να παροτρύνω την Τζίνα Ψάρρη να μας κάνει σύντομα κοινωνούς του επόμενου έργου της, γιατί έχει τον τρόπο να αγγίζει τις καρδιές μας.

Παπακώστα Ελένη   

Πτυχιούχος Τμήματος Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Α.Π.Θ.   

Σελίδα του βιβλίου: http://www.anemosekdotiki.gr/pezografia/kores.html

 

Γνωρίστε την συγγραφέα...

Η Τζίνα Ψάρρη γεννήθηκε στην Αθήνα. Αποφοίτησε από την Ελληνογαλλική σχολή Ουρσουλινών και πήρε το πτυχίο της Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας από το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο. Δούλεψε για 20 χρόνια στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, διδάσκοντας γαλλικά και ιστορία, σε σχολεία της Αθήνας και της επαρχίας. Από τις εκδόσεις Όστρια, κυκλοφόρησε το 2015 το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο "Μέχρι το πέμπτο σκαλοπάτι", ενώ πολλά ποιήματα και διηγήματά της έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά (Fractal, Άνεμος Magazine) αλλά και λογοτεχνικά blogs (Eikonakailogos, Λογοτεχνικά Σοκάκια, Πολιτιστική Ατζέντα, Ψυχής Απάγκιο). Το διήγημά της "Πρωινό αστέρι", απέσπασε το πρώτο βραβείο 2016 στον πανελλήνιο διαγωνισμό που κάθε χρόνο διοργανώνει η Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών.

 

 

 

 

 

 

Read 493 times

Latest from Παπακώστα Ελένη - Πτυχιούχος Τμήματος Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Α.Π.Θ.