Πέμπτη, 05 Ιουλίου 2018 17:10

Η Χρυσούλα Μουλαρτζή σχολιάζει το μυθιστόρημα της Άννης Παπαθεοδώρου, «Ευτοπία - Τα χρόνια του Μανιφέστου» (Άνεμος Εκδοτική)

Η Χρυσούλα Μουλαρτζή σχολιάζει το μυθιστόρημα της Άννης Παπαθεοδώρου, «Ευτοπία - Τα χρόνια του Μανιφέστου» (Άνεμος Εκδοτική)

«Ευτοπία - Τα χρόνια του Μανιφέστου»
Άννη Παπαθεοδώρου
Άνεμος Εκδοτική 

Ελευθερία, μια πολυσήμαντη έννοια, απαραίτητη για κάθε άνθρωπο, προκειμένου να επιβιώνει, να δημιουργεί και να εξελίσσεται. Πολύτιμο δικαίωμα, χαρακτηριστικό κάθε δημοκρατικής κοινωνίας. Η ελευθερία μπορεί να είναι πολιτική, ηθική, κοινωνική, πνευματική, εθνική… μα πάντα ελευθερία.

Το μυθιστόρημα της Άννης Παπαθεοδώρου παρουσιάζει μια κοινωνία που στερείται ουσιαστικά κάθε μορφή ελευθερίας. Μια οικογένεια δημιουργείται και εξελίσσεται τον καιρό της οικονομικής κρίσης, του υπερπληθυσμού και της γενικότερης τρομοκρατίας. Θίγεται το ζήτημα της αδυναμίας των πολιτών ν’ αντιδράσουν και ν’ αντισταθούν στα μέτρα που λαμβάνουν οι ηγέτες των χωρών στα πλαίσια ενός παγκόσμιου μανιφέστου. Μιας διακήρυξης πολιτικού περιεχομένου, που παρουσιάζει μια ακραία κομματική ηγεσία, η οποία οδηγεί τους ανθρώπους σε έσχατη ψυχολογική κατάσταση και οικονομική εξαθλίωση.

Διαβάζοντας κανείς αυτό το μυθιστόρημα σχηματίζει ενδεχομένως μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα των πραγμάτων που ισχύουν σήμερα αλλά και της πιθανής εξέλιξής τους. Η συγγραφέας κάνει λόγο για “παγκόσμια μέτρα” δημιουργώντας έτσι μια αίσθηση μονιμότητας στις γενικότερες συνθήκες που επικρατούν στον πλανήτη, η οποία (αίσθηση) δημιουργεί με τη σειρά της διάφορα ερωτήματα. Φέρνει τον αναγνώστη αντιμέτωπο με μια κατάσταση που πιθανόν ν’ αντιμετωπίσει, αφού οι πολιτικές εξελίξεις αποδεικνύονται συνεχώς μη προβλέψιμες και πέρα από κάθε προσδοκία.

Ο τρόπος προσέγγισης του ζητήματος από την Άννη Παπαθεοδώρου μπορεί να ερμηνευτεί, αφού η ίδια έχει σπουδάσει οικονομικά κι έχει ασχοληθεί με αυτήν την επιστήμη επαγγελματικά. Με λόγο μεστό και προσεγμένο, παρουσιάζει τις ζωές των ανθρώπων και μιας κοινωνίας σε κρίσιμη περίοδο. Ο τρόπος περιγραφής και αφήγησης είναι ιδιαίτερος, ενώ ξεχωριστό ενδιαφέρον προσδίδει στο κείμενο, η εναλλαγή των προσώπων που αφηγούνται την πορεία τους και την κατάσταση που βιώνουν, ο καθένας από την δική του οπτική γωνία.

Κάποιοι απ’ τους τρόπους πειθούς, που συναντάμε στο κείμενο, είναι η επίκληση στο ήθος του δέκτη αλλά και του αντιπάλου, γεγονός που προκαλεί πληθώρα συναισθημάτων και δημιουργεί μια πιο ξεκάθαρη εικόνα της κατάστασης.

Το μυθιστόρημα «Ευτοπία - Τα χρόνια του Μανιφέστου» δημιουργεί προβληματισμούς στον αναγνώστη, τον αφυπνίζει και τέλος τον καθησυχάζει, εφόσον η συγγραφέας επιλέγει να ολοκληρώσει το έργο αισιόδοξα, παρουσιάζοντας μια όμορφη, ήρεμη και σταθερή, πλέον, ζωή σ’ έναν αθέατο κόσμο, σχεδόν φανταστικό.

Είναι ικανός ο άνθρωπος να αντιδράσει σε ό, τι του στερεί την ελευθερία των επιλογών του; Να εξελίξει τη σκέψη και τον πολιτισμό του, δίχως περιορισμούς; Και τέλος, να ζήσει όλα όσα ονειρεύεται, πέρα από το κοινωνικό κατεστημένο που τον θέλει έρμαιο μιας ζωής, που εκείνο του επιβάλλει; 

Η Άννη Παπαθεοδώρου μάς απαντά σ’ αυτά τα ερωτήματα, παρουσιάζοντας μέσα από το βιβλίο τις αδυναμίες δυνατών ανθρώπων, ξεχωριστών μα και “ξεχωριστά χαμένων”, πότε σ’ έναν πραγματικό και πότε σ’ έναν ιδανικό, αθέατο κόσμο. 

Μουλαρτζή Χρυσούλα, Πτυχιούχος Φιλοσοφικής - Τμήματος Ψυχολογίας

Σελίδα του βιβλίου: http://www.anemosekdotiki.gr/pezografia/eutopia.html

 

 

 

Read 433 times