Παρασκευή, 15 Μαρτίου 2019 12:47

Γνωριμία με την λογοτέχνιδα Καρίνα Βέρδη

Written by
200
Γνωριμία με την λογοτέχνιδα Καρίνα Βέρδη

Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε σκηνοθεσία κινηματογράφου στην σχολή Λυκούργου Σταυράκου και συνεχίζει τις σπουδές της στον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό στο Ε.Α.Π.

Έχει παρακολουθήσει μαθήματα δημιουργικής γραφής, σεναρίου και πολιτιστικής διαχείρισης. Εργάζεται ως αρθρογράφος, επιμελήτρια εκδόσεων, ραδιοφωνική παραγωγός και στιχουργός, ενώ διοργανώνει κατά καιρούς παρουσιάσεις βιβλίων με μουσική σύμπραξη καλλιτεχνών.

Συμμετέχει σε ποιητικές performances, μικρού μήκους ταινίες,video poetry. Έχει εκδώσει δύο ποιητικές συλλογές και έχει βραβευτεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς. Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών και άλλων πολιτιστικών συλλόγων. Διατηρεί το blog lexolis.

ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ

ΑΙΡΕΤΙΚΟ ΓΕΡΑΚΙ, χαικού, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΣΤΡΙΑ

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΒΙΣΣΥΝΙ, Ποίηση, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΣΤΡΙΑ

ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΥΜΑ(ανθολόγος-επιμελήτρια)

ΧΡΩΜΑΤΑ ΨΥΧΗΣ( συλλογικό) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΣΤΡΙΑ

ΣΥΝΟΜΙΛΩΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΒΑΦΗ( συλλογικό) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΣΤΡΙΑ

ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΡΩΤΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ, τ.Α΄ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΥΜΑ

Πρόλογος στο ΚΟΓΧΕΣ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ.

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ(συλλογικό) Έκδοση του Φιλοζωικού συλλόγου Λαμίας.

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ, ανθολόγηση-επιμέλεια διηγημάτων, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΥΜΑ

ΟΜΑΡΟΣΑ, διηγήματα( υπό έκδοση)

Διακρίσεις

Γ΄ βραβείο για το διήγημα ΝΟΝΑ, το 2016, φιλοζωικός σύλλογος Λαμίας

Β΄ βραβείο ποίησης στην κατηγορία ελεύθερο θέμα για το ποίημα Αναστάσιμες Κορδελιάστρες, Ε.Π.Ο.Κ. 2017(περιλαμβάνεται στη συλλογή ποιημάτων ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΒΥΣΣΙΝΙ, Όστρια, 2018)

Τιμητικός έπαινος του Ομίλου για την Unesco Πειραιώς και Νήσων, για την ανθολογία διηγημάτων ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ, εκδόσεις Κύμα(2018) τον Ιανουάριο του 2019-Πολιτιστικό Κέντρο «Καμίνι», του Δήμου Αθηναίων. 

ΔΕΙΓΜΑ ΓΡΑΦΗΣ ΤΗΣ ΚΑΡΙΝΑΣ ΒΕΡΔΗ

(μικροδιήγημα που περιλαμβάνεται στο συλλογικό έργο ''Συνομιλώντας με τον Καβάφη", εκδόσεις Όστρια, 2018.)

Ποίημα του Καβάφη «Απ’τες εννιά»

ΣΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ

Ήμουν δεκαπέντε χρονών. Είχε κακή φήμη στο χωριό. Ζούσε στην άκρη προς το ποτάμι κι ο βίος του ήταν λιτός.

Χάζευε με τις ώρες, καθισμένος στο ξύλινο παράθυρο, τις βαρκάδες των παραθεριστών.

Το σπίτι του ολόγυρα είχε έναν καταπράσινο κήπο.

Εγώ ξεγλίστραγα απ’ τους παππούδες μου και πήγαινα να χωθώ εκεί. Φορούσα φανέλες και βερμούδες κι έμοιαζα πιο πολύ με αγόρι.

Φοβόμουν, αλλά μου άρεσε το σκοτάδι του γραφείου του, η υγρή ατμόσφαιρα, η μυρωδιά του καπνού.

Του έδειχνα ποιήματα και μου έκανε κριτική  υπογραμμίζοντας τα λάθη.

Είχε κάτασπρα μαλλιά και αυλακωμένο πρόσωπο. Ήταν πραγματικά γέρος. Πήγαινα κρυφά. Κανείς δεν θα μπορούσε να πιστέψει ότι διαβάζαμε ποίηση, αν με έβλεπε να βγαίνω μετά από τρεις, τέσσερις ώρες από κει.

Από μακριά, οι φωνές των συνομηλίκων μου που διαγωνίζονταν στα παγωτά και στα ποδήλατα ακούγονταν ελκυστικές. Λίγο στεναχωριόμουν που τους παρατούσα αλλά δεν μπορούσα να μην πηγαίνω. Είχε τέτοια δραματικότητα και ένταση αυτή η εικόνα του στο παράθυρο.. μα ξαφνικά πεταγόταν επάνω με μια σβελτάδα και απήγγειλε στίχους της Ιλιάδας, παρασύροντας και μένα ώστε στο τέλος του καλοκαιριού είχα μάθει τέλεια αρχαία ελληνικά.

Ένα απόγευμα του τηλεφώνησε κάποιος Μάρκος απ΄ την πόλη και τα μάτια του δάκρυσαν.

 Πήγε στη βιβλιοθήκη και άγγιξε ευλαβικά ένα βιβλίο.

«Κράτησέ το» μου είπε. Ήταν τα ποιήματα του Καβάφη. Κοιτάζοντας τη φωτογραφία του ποιητή ανακάλυψα ότι μοιάζανε.

 Έκτοτε, όταν διάβαζα το βιβλίο, μου ερχόταν η μορφή του σαν να ταν εκείνος ο ποιητής και όλοι οι χαμένοι έρωτες που περιέγραφε, να ήταν ο Μάρκος.

Read 200 times

Latest from apostaktirio team