Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2015 18:08

Η ζωγράφος & ποιήτρια ΔΕΣΠΟΙΝΑ Χ. ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ- ΚΑΡΑΒΟΥΛΙΑ μας συστήνεται

Written by
864
Η ζωγράφος & ποιήτρια ΔΕΣΠΟΙΝΑ Χ. ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ-  ΚΑΡΑΒΟΥΛΙΑ μας συστήνεται

 

 

Η ΔΕΠΟΙΝΑ Χ. ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ – ΚΑΡΑΒΟΥΛΙΑ γεννήθηκε στα Καλάτα Ληξουρίου Κεφαλληνίας. Στο Ληξούρι τελείωσε το Γυμνάσιο και στη Ρόδο πήρε το πτυχίο της Παιδαγωγικής Ακαδημίας. Δίδαξε στην Κεφαλλονιά, στην Κορινθία, στην Αχαϊα και στο Β’ Δημοτικό Σχολείο Λεχαινών Ηλείας. 

Ασχολήθηκε με το παιδικό θέατρο και έχει γράψει και διασκευάσει αρκετά θεατρικά έργα. Γράφει ποίηση, που έχει μεταφραστεί και στα αγγλικά. Είναι Μέλος των «Poetas del Mundo» – «Ποιητές του Κόσμου». Παράλληλα ζωγραφίζει. Τα έργα της έχει παρουσιάσει σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις.

 

 

Έχει εκδώσει τα βιβλία:

 

«ΠΟΙΗΤΙΚΟΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ»

«ΑΚΑΝΘΥΛΛΙΔΕΣ», ποίηση

«ΣΧΟΛΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ»

«ΑΣΗΜΩ», Δράμα

«ΠΑΙΔΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ»

«ΤΡΩΑΔΕΣ»

«ΧΡΩΜΑΤΑ»

«ΣΤΙΧΟΣ ΚΑΙ ΧΡΩΜΑ» με ποιήματα και πίνακές της.

 

 

Ζει με τον σύζυγό της, τον τ. Προϊστάμενο Α/θμιας Εκπαίδευσης και συγγραφέα κ. Βασίλη Γ. Καραβούλια, στα Καραβουλέικα Ηλείας, όπου εκεί έχουν δημιουργήσει το  Πνευματικό τους Κέντρο «Άσυλον του Πνεύματος», με το οποίο πιστεύουν να ωφεληθεί πολιτιστικά ο τόπος τους.

 

 

 

 

ΠΟΙΗΜΑΤΑ της ΔΕΣΠΟΙΝΑ Χ. ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ – ΚΑΡΑΒΟΥΛΙΑ

 

 

Η ΘΥΜΗΣΗ

 

 

Η θύμηση άπιαστο πουλί

φτεροκοπά και λάμνει,

αγέρας δεν την σταματά,

φουρτούνα δεν την πιάνει!

 

Αναζητά ό,τι πέρασε

και ψάχνει ό,τι εχάθη!

 

 

 

 

ΣΤΗ ΓΗ ΜΑΣ

 

 

Γυρίζεις και γυρίζουν

κι οι ζωές μας,

μια στο σκοτάδι,

μια στο φως.

 

Και φεύγει ο καιρός,

που χρόνο τόνε λέμε

και φεύγει κι η ζωή μας

σαν καπνός…

 

 

 

 

ΜΗΝ ΑΦΗΝΕΙΣ

 

 

Κένταυρος γεννιέσαι

ν’ αγωνίζεσαι μια ζωή,

ν’ αποχωριστείς το ένα μισό σου.

 

Η μια σου φύση σε θέλει Θεό,

η άλλη χωμάτινο κτήνος,

μην αφήνεις αυτή να νικά

μες στο φως πορεύσου και μείνε.

 

 

 

 

 

 

ΕΙΡΗΝΗ

 

 

Ω! Κράτη και λαοί πόσο πλανάσθε:

Απλή η ζωή και σύντομη

για λίγη γη, είναι φριχτό,

αυτή να σπαταλάτε!

 

Λίγο ψωμί, λίγο νερό,

μοιράστε το με ειρήνη,

γλυκιά να γίνει η μπουκιά,

δροσιά και καλοσύνη!

 

Κι αν θα ’ρθει έτσι ο θάνατος

μ’ ανάσταση θα μοιάζει!

 

 

 

 

 

ΟΙ ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ

 

 

Όπως στέκονται στο σύρμα,

οι σταγόνες της βροχής,

μια να πέσουν, μια να φύγουν

στον αέρα ή στη γη.

Έτσι μοιάζει κι η ζωή μας,

σαν σταγόνα της βροχής!

 

Στον αέρα, μια πετάμε,

μια βουλιάζουμε στη γη!

 

 

 

 

 

 

 

 

Read 864 times

Latest from apostaktirio team