Ένα σύμπαν σκοτάδι μέσα σ' ένα βλέμμα.

Βλέμμα ανώνυμο, άγνωστο σύμπαν.

Καίγονται σαν θυμίαμα επιθυμίες μυστικές

κι ανηφορίζουνε με κλάμμα παιδικό.

Διαστέλλεται το μαύρο, είναι μόδα.

Ο ήλιος μπλέχτηκε με την γραφειοκρατία

και δεν βγαίνει απ' τα σύννεφα.

Αχ κουβερτούλα μου εσύ να είσαι καλά.

Σουτάρω ένα κάρο ερωτήσεις στον Θεό,

καμμιάν όμως απάντηση δεν δίνει,

γιατί τις ερωτήσεις μου τις βρίσκει ακατανόητες!

Έτσι τουλάχιστον μου λέει με μισόλογα.

Θα βάλω τελικά φωτιά σ' αυτό το σύμπαν μου σκοτάδι

και ας καεί μαζί ακόμη και το βλέμμα μου.

Έτσι κι αλλιώς θα είμαι πάντα θύμα,

αφού θα καίνε τα ποιήματά μου.

Σημ. Ο α΄στιχος της γ΄στροφής αρχικά ήταν

<Σουτάρω ένα σωρό ερωτήσεις προς τον Θεό>.

Ανένδοτος

Θυμάμαι την εφημερίδα "ΑΝΕΝΔΟΤΟΣ".

(Εφημερίδα τής" ΈΝΩΣΗΣ ΚΕΝΤΡΟΥ"),

που εκδόθηκε μετά την αποστασία τού Ιουλίου 1965.

Έτσι γνώρισα αυτή την λέξη.

Κι έγινα ανένδοτος στις αρχές μου.

Η σύγχυση και η μοναξιά τού ανένδοτου.

Ανένδοτος, ο αποτυχημένος ήρωας,

ο ριγμένος στόν λάκκο τών αλαζόνων.

Ο έντιμος ανένδοτος είναι αντιπαθής ,

γι' αυτό και τον συκοφαντούν συστηματικά.

Η ώρα είναι τέσσερα μηδενικά.Μεσάνυχτα.

Κουτσαίνοντας ο ανένδοτος , τερμάτισε.

Χωρίς λεφτά στο πορτοφόλι του.

Κι αύριο είναι Καθαρή Δευτέρα

κι αρχίζει η Τεσσαρακοστή ενός ανένδοτου αγώνα.

Ο σαλπιγκτής

Μαζεύω την ορμή με την σιωπή

κι όταν η εξέγερση ανάψει την ψυχή μου ,

στον κάμπο, δίπλα στο ποτάμι, τρέχοντας θα κατεβώ.

Με λύσσα, με μανία τα καράβια θα υπερασπιστώ.

Γλυκό φιρίκι μήλο είναι λίγο

στην τόση φρίκη που τυφλώνει την ελπίδα.

Η σκόρπια σκέψη συγκεντρώνεται στο θαύμα

κι ο σαλπιγκτής παίρνει βαθειά μια εισπνοή.