ΣΤΑ ΣΚΟΤΑΔΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ...

Πουλημένη στέκεις πάνω

στα ερείπια ψηλά

και κοιτάζεις λυπημένη

των καιρών την καταχνιά

Δεν αντέχεις ν΄αντικρύζεις

την δική μας την γενιά

άθλια, μικρή και ξένη

από την παλικαριά

Ζωντανοί νεκροί γυρνούμε

μες στην άθλια ζωή

ένα θαύμα καρτερούμε

να φωτίσει νέα αυγή