Σημεία καιρών

Τρέχουμε, πίνουμε και τρώμε

και στολίζουμε

σπίτια, κορμιά, γραφεία

και βιτρίνες.

Σπάζουμε, χάνουμε, μεθάμε

και γυρίζουμε

σπίτι μας, ήσυχοι στις άσπρες

λιμουζίνες .

Ρίχνουμε χάμω και πατάμε

και γκρεμίζουμε

ό,τι υψηλό, ό,τι αγνό,

ωραίο, θείο.

Δε δίνουμε, μόν’ παίρνουμε.

Γεμίζουμε

χοντρές κοιλιές, άδειες ψυχές

κούφιο σαρκίο .

Και ροχαλίζουμε κι ονειρευόμαστε

ανέμελα

όλα αυτά που μας γλεντούν

και μας μεθούνε

Κι ούτε νοιαζόμαστε, ούτε δακρύζουμε,

ούτε σκεφτόμαστε,

πως σειούνται οι αξίες μας

κι η γης συθέμελα.

Άνθρωποι χάνονται.

Σπίτια γκρεμίζονται.

Παιδιά πεινούνε .