ΜΝΗΜΗ , Ω ΜΝΗΜΗ

Γερνώ,

της νιότης τ’ ανομήματα μετρώ,

μα δεν τα φτάνω

Μνήμη,

γλυκό κομμάτι μουσικό

σε κουρασμένο πιάνο

Γερνώ,

πικρής αυγής προμάντεμα κι αυτό το βράδυ,

μα δεν με μέλλει

Μνήμη,

στα  ασφόδελά  μου όνειρα,

θύμηση  που  ανατέλλει

… και έρχεσαι παρήγορη,

σαν αύρας χάδι,

σαν άγριο μέλια