ΚAΠΟΤΕ
Κάποτε μου έλεγαν
να είμαι λογική,
μα φτώχια είναι τα λόγια
και την καρδιά πικρή.
Κάποτε μου έλεγαν
να αλλάξω ζωή,
μα η ψυχή μου κλαίει
και ψάχνει την αυγή.
Kάποτε μου έλεγαν,
μου έλεγαν πολλά,
μα όλα ήταν σύννεφα
που έφυγαν μακριά.
Τώρα όλοι σωπαίνουν,
μιλάει μόνο η φωνή
που λέει "Κράτα το χρόνο!
Μη σβήνεις τη στιγμή".
