Η «σχεδία» της ευζωίας και των πανηγυριών

Eπιδιδόμαστε σε ασκήσεις τελειότητας, βιώνουμε τα πανηγύρια με όλες μας τις αισθήσεις, επιστρέφουμε στο χωριό, βρισκόμαστε αγκαλιά με τη φύση, ανασύρουμε τεχνητές αναμνήσεις, ακούμε τους ήχους της θηλυκότητας.

Αυτά και άλλα πολλά στη «σχεδία» Ιουλίου-Αυγούστου 2026 (τεύχος #146). Κυκλοφορεί από την Τετάρτη 24 Ιουνίου στους δρόμους της πόλης.

«Ασκήσεις τελειότητας». Από την υπερκατανάλωση πρωτεΐνης έως την εμπορευματοποίηση του πιλάτες και της γυμναστικής, η εμμονή με την άσκηση και την υγιεινή διατροφή μπορεί να επιφέρει τα αντίθετα από τα επιθυμητά αποτελέσματα. «Προβάλλοντας  υπερφυσικά γυμνασμένα ανδρικά σώματα ως ιδανικά, παράγονται ηθικές επιταγές για την εικόνα του ανδρικού σώματος, όπως ότι "πρέπει να είναι σε πάντα φόρμα"», τονίζει στη «σχεδία» ο κ. Γιώργος Αλεξιάς, καθηγητής Κοινωνιολογίας του Σώματος στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

«Τα πανηγύρια των αισθήσεων».  Η λαογράφος και εθνολόγος Παναγιώτα Ανδριανοπούλου εξηγεί γιατί το πανηγύρι θέλει χρόνο και ηρεμία και όχι βουλιμική αναζήτηση εμπειριών, μας καλεί να το ζήσουμε με όλες μας τις αισθήσεις, φέρνει στην επιφάνεια την περιθωριοποιημένη νησιώτικη παράδοση των αερόφωνων οργάνων, τα παινέματα των ξενιτεμένων, ενώ υπογραμμίζει για ποιο λόγο υποχωρούν τα στιχοπλόκια. «Για ανθρώπους που μπορεί να είχαν χάσει τη δουλειά τους, ο κύκλος του χορού, το να πιαστείς χέρι χέρι με τον άλλον, έδρασε κατευναστικά στον εσωτερικό τάραχο», μας λέει η κ. Ανδριανοπούλου.

«Επιστροφή στο χωριό». Από τη Λακωνία ώς το Ζαγόρι, τοπικές αρχές και συλλογικότητες, είτε φτιάχνοντας καστανοδάση, είτε επιδοτώντας ενοίκια, είτε δημιουργώντας θέσεις εργασίας, αναβιώνουν ερημωμένες ορεινές περιοχές.

«Αγκαλιά με τη φύση». Αναστοχαστικοί περίπατοι σε δρυμούς, αγκάλιασμα δέντρων και σκάλισμα λαχανόκηπων. Η επαφή μας με τη φύση και η οικοψυχολογία έχουν άκρως θεραπευτικές διαστάσεις,  από την κατάθλιψη ώς τις αναπτυξιακές διαταραχές. «Έχω δει άτομα που βρίσκονταν σε κλασική ψυχοθεραπευτική προσέγγιση για καιρό να έχουν πολύ καλύτερα αποτελέσματα, όταν η φύση γίνεται ο προσωπικός τους θεραπευτής», εξηγεί η ψυχολόγος Κλειώ Αποστολάκη, ιδρύτρια της Ελληνικής Εταιρείας Οικοψυχολογίας.

«Τεχνητές αναμνήσεις».  Η καταξιωμένη λιθουανή δημιουργός Ιβόνα Τάου πιστεύει βαθιά στη συνάντηση Τέχνης και Επιστήμης, χρησιμοποιεί την Τεχνητή Νοημοσύνη ως εργαλείο αφήγησης των οικογενειακών ιστοριών της, ενώ εξηγεί στη «σχεδία» για ποιο λόγο έχει αλλάξει η αντίληψή της για τη μνήμη.

«Οι ήχοι της θηλυκότητας». Η δυναμική  μουσικός ΑΕΟΝ  εξηγεί πώς συνδέεται το ρεμπέτικο με τη ραπ, για ποιο λόγο θέλει να κοινοποιεί, μέσω της τέχνης, τα πιστεύω της, πώς έχει παρερμηνευτεί η φεμινιστική ραπ, ενώ δεν κρύβει την πίστη της στην αξία των συλλογικών κουζινών.
Οι γιατροί Δέσποινα Γεωργιάδου και Δωροθέα Κυριακίδη μάς μιλούν για τη συμπόρευσή τους όχι μόνο στη ζωή, αλλά και στη γυναικολογία.
Στα «Λόγια της πλώρης», ο Χρήστος Αλεφάντης περιγράφει ένα πικνίκ στην πλατεία.
Μία αιρετή άρχουσα μάς μεταφέρει στον Έβρο των παραδοσιακών σκουπών, των σκόρδων, της παλαίστρας, της μπάμπως και του μπέη.
Παράλληλα, κλείνουμε τραπέζι  σε ένα μαγαζί, καρπός του έρωτα δύο νέων ανθρώπων, που μας ταξιδεύει στη μακρινή Ταϊλάνδη.
Αυτά και άλλα πολλά στη «σχεδία» Ιουλίου-Αυγούστου 2026 (#146).