Ταξιδιώτης

 

 

 

 

Η σεβρολέτα στρίγκλιξε από πόνο

 

ενάντια στην ανώμαλη άσφαλτο

 

που πολέμησε λίγο πριν να φτάσουν

 

στην κωμόπολη

 

κι ήταν μόλις λυκόφως.

 

 

 

 

Επρόσεξαν το γέλιο του

 

στην μπυραρία

 

και στο γειτονικό κατάστημα που μπήκε

 

ν’ αγοράσει τσιγάρα η Μόλλυ συγκινήθηκε

 

όταν τον κοίταξε στα μάτια

 

και τυχαία τα δάχτυλά τους σμίξαν.

 

 

 

 

Κανείς δεν έμαθε τ’ όνομά του.

 

 

 

 

Ποιός ήταν αυτός ο άγνωστος στρατιώτης

 

που στο χαράκωμα δίπλα μας

 

πολέμησε για το τραγούδι της άνοιξης;

 

 

 

 

Μάταια ξανάρχισε η ανθρώπινη ιστορία.

 

Ασταμάτητη τραγωδία

 

όταν την επόμενη μέρα στο ξεκίνημά του

 

μια πόρτα έκλεισε ερμητικά πίσω του

 

κι όταν τον βρήκαν πεσμένο

 

στη μέση του δρόμου

 

το `ξεραν πως μιλούσε στους ένδοξους προγόνους μας

 

μόλις ένα επίπεδο χαμηλώτερα απ’ τ’ όνειρό του.

 

 

 

 

Την επόμενη Κυριακή η Μόλλυ

 

πήγε στην εκκλησία

 

με το κόκκινό της φόρεμα

 

και στα ολόξανθα μαλλιά

 

τη κάτασπρή της μπόλια.

 

 

 

---

 

 

Visitor

 

 

 

 

Old Chevy squealed frustration

 

over the rough asphalt

 

just outside the little town he reached

 

at dusk.

 

 

 

 

They noticed his laughter

 

in the beer parlour

 

and at the convenience store

 

where he bought a pack of smokes.

 

 

 

 

Molly felt overwhelmed

 

when she looked deep in his eyes

 

and by chance touched his hand.

 

 

 

 

None ever called his name.

 

 

 

 

Who was the unknown soldier

 

who fought by our side

 

in the battle for the spring song?

 

 

 

 

Futility recommenced human history.

 

Unaccomplished travesty

 

when the next day on his way out of town

 

a door slammed behind him

 

and they found him fallen

 

in the middle of the street

 

they knew he talked to our glorious ancestors

 

just one stratum below the reality of his dream.

 

The following Sunday

 

Molly went to church

 

dressed in her red dress

 

and on her golden hair,

 

the white scarf.