«Β Α Ν- η μετεμψύχωση του Van Gogh»

με την Αντιγόνη Σταυροπούλου

Σκηνοθεσία: Νικόλας Ανδρουλάκης

H Αντιγόνη Σταυροπούλου ανεβαίνει σε αληθινό ρινγκ πάλης και να γίνεται η μετεμψύχωση του Van Gogh. Κυριακή 16 Ιουνίου στις 21:00 ZMAK Greek Pro Wrestling Dungeon, Μεθώνης 48, Πειραιάς

Μιλάει εκείνη:

Παλεύω όπου να 'ναι και δεν έχω κάνει ούτε ένα μάθημα πάλης. Αργώ πάλι. Δοκίμασα να μπω σε πρόγραμμα, να βάλω χρονοδιάγραμμα και να ‘μαι καλή, τυπική, να μη φεύγω απ’ τον δρόμο που πρέπει να πάρω, να μην ξεφεύφω και να μη χάνομαι. Αλλά με πιέζουν τα κατά παραγγελία. Αυτά που καλούν, που πρέπει να πείσουν, που πρέπει να είναι καλά. Υπάρχει δομή και περιεχόμενο, πρέπει να τα ακολουθήσω. Και η προθεσμία περνά και πάει και χάνεται και δεν προλαβαίνω και τρέχει ο χρόνος και πρέπει να τρέξω και είμαι αγύμναστη. Να μη γράφω έξω απ’ το σπίτι, να μην αποσπάται η προσοχή μου, να ακούω μουσική ήσυχη, να μη γράφω στο πάτωμα, ούτε στο υπνοδωμάτιο, δεν πρέπει, δεν έχω καν πίνακα του Βίνσεντ, πάνω από το κρεβάτι μου έχω Γουότερχαουζ και δίπλα στον καθρέφτη τον Ντικάμπριο και τη Ρόουζ σε μια Γκερνίκα -όχι του Πικάσο, ευτυχώς- της αγάπης. Και πρέπει να γράφω στις σημειώσεις του κινητού, όχι σε κόλλες και σε τετράδια και κυρίως ποτέ σε χαρτοπετσέτες. Να τα σέβομαι τα γραπτά μου. Να γράφω στο γραφείο με την πόρτα κλειστή και με ίσια την πλάτη. Να μην καμπουριάζω. Με μυαλό διαυγές. Και με στόχο.

Ένα δελτίο τύπου πρέπει να μιλά για το έργο, για τους ρόλους, για την πρωταγωνίστρια, για τον συγγραφέα. Για μένα. Αλλά όχι για μένα. Να μην είναι δικό μου, να είναι δικό της, της Βαν, που είμαι εγώ, αλλά είναι άλλο αυτό και άλλο 'γω. Άλογο. Τελείως. Καμηλοπάρδαλη. Αθάνατη μετά θάνατον. Ίσως κι ένα σημείωμα σκηνοθέτη. Κάτι να γράψω για την Ντουέντε, για το Θέατρο της Πραγματικότητας, για τη μέθοδο, για τα παιδιά, για τους φίλους, για τον τόσο μόχθο. Να λέει πάνω κάτω τι γίνεται, τι θα γίνει, περίληψη, κάτι, να είναι λιτό, περιεκτικό και καλογραμμένο, να πουλά. Να δημιουργεί αγωνία, να είναι ενδιαφέρον πολύ, πιο πολύ από τ’ άλλα που γίνονται ταυτόχρονα. Κάτι να γράψω για τα ηλιοτρόπια, για την έναστρη νύχτα, για την ανθισμένη αμυγδαλιά. Κάτι για τον σπορέα.

Λέξεις κλειδιά: μετεμψύχωση, μεταθέατρο, μεταθάνατον, λίγο πριν. Ύψος: 1.66. Βάρος: 48 κιλά. Ηλικία: 33. Χρώμα ματιών: πράσινο. Αγαπημένο χρώμα: μωβ. Αγαπημένο λουλούδι: ηλιοτρόπιο. Αγαπημένη λέξη: σιέστα. Αγαπημένη ώρα της μέρας: η έναστρη νύχτα. Αγαπημένο μέλος του σώματος: αφτί. Αγαπημένο ζώο: κοράκι. Αγαπημένο τοπίο: το σταροχώραφο. Αγαπημένο σημείο σπιτιού: υπνοδωμάτιο. Αγαπημένο φαγητό: μακαρόνια με κόκκινη σάλτσα. Αγαπημένο ποτό: αμαρέτο. Αγαπημένο ρόφημα: κρύα σοκολάτα. Αιτίες θανάτου: πνιγμός, πίεση, προσδοκίες. Χόμπι: όλα λίμπα.

Αυτά είναι αρκετά. Νιώθω σαν να ‘μαι τυλιγμένη σε ένα κροκί χαλί και να σέρνω με αλυσίδες τους πανικούς και τα τραύματά μου, τα θέλω που είναι δικά μου κι αυτά που μου είπαν πως πρέπει να είναι. Είμαι σε εφιάλτη. Ικετεύω κάποιος να με ξυπνήσει. Μπουγελώστε με. Μονομαχήστε μαζί μου. Γεννήστε με ή σκοτώστε με. Υπόσχομαι αν χρειαστεί να κάνω το ίδιο. Να τα κάνω όλα λίμπα. Όπως πρέπει. Κι αν τολμάς, αγάπη μου, ανέβα κι εσύ.

Η προπώληση άρχισε, εδώ: https://www.more.com/theater/banvangogh/